De Sisyphusachtige strijd van crypto

Sisyphus werd door de goden veroordeeld om een boulder heuvelopwaarts te duwen, alleen om te zien hoe deze keer op keer weer naar beneden rolt. Na jaren van inspanningen voor regelgeving duidelijkheid lijkt crypto gedoemd tot een vergelijkbaar lot. De laatste poging—alle 635 pagina's ervan—is nogmaals de heuvel afgerold.

De Senaat heeft recentelijk mislukt om door te gaan de Digital Asset Market Clarity Act, ook bekend als de Clarity Act, en met de tussentijdse verkiezingen in aantocht, is er geen realistisch pad om deze nog voor het einde van het jaar te laten herleven.

De Clarity Act, zoals de naam al doet vermoeden, had tot doel een kader voor de marktstructuur vast te stellen: het regelboek dat cryptotokens indeelt in juridische categorieën, de bedrijven die erin handelen licentieert, en bepaalt hoe de toezichthoudende bevoegdheid moet worden verdeeld tussen de Securities and Exchange Commission en de Commodity Futures Trading Commission.

Ryan Chan-Wei is onderzoeker bij het Center for Monetary and Financial Alternatives van het Cato Institute.

Indien aangenomen, zou het wetsvoorstel het aanzienlijke potentieel van crypto hebben ontsloten, inclusief het vermogen om uit te breidenfinanciële inclusie en verminder de kosten van grensoverschrijdende betalingen. Het op grote schaal realiseren van dit alles vereist meer dan technische vindingrijkheid, omdat gereguleerde instellingen van nature terughoudend zijn om kapitaal te investeren zolang de regels nog niet zijn vastgelegd, en gewone Amerikanen weinig redenen hebben om een markt te vertrouwen die door niemand volledig wordt gecontroleerd.

Het Congres begrijpt al lange tijd de noodzaak van een alomvattend regelgevend kader. Wetgevende inspanningen gaan terug tot de Token Taxonomy Act van 2018, en opeenvolgende pogingen in vier Congressen zijn allemaal gestrand, hoewel geen enkele zo dichtbij kwam als de Clarity Act.

De voortgang zal effectief worden teruggezet wanneer het nieuwe Congres wordt beëdigd, omdat belangrijke senatoren die de wetgeving hebben geleid niet opnieuw op de stembiljetten zullen staan. Cynthia Lummis (R-WY), voorzitter van de Subcommissie Digitale Activa van de Senaatscommissie voor Bankwezen, gaat met pensioen, net als Thom Tillis (R-NC), die heeft geholpen bij het onderhandelen over de partijdig compromis over stablecoin-beloningen die het pad van de Clarity Act uit de commissie heeft vrijgemaakt.

Wat het verwerpen van het wetsvoorstel des te irritanter maakt, is dat het moeilijkste deel al was voltooid. De fundamentele vragen met betrekking tot de marktstructuur waren grotendeels opgelost, wat de bijzonder brede coalitie achter het wetsvoorstel verklaarde. Wall Street en de crypto-industrie vormden onwaarschijnlijke bondgenoten, maar bedrijven zoals Goldman Sachs en BlackRock onderschreef ook de Clarity Act.

Volledige overeenstemming over elk detail is zeldzaam bij wetgeving van deze omvang, en een handvol losse eindjes bleef onvermijdelijk bestaan. Maar wat de wet uiteindelijk tegenhield, was ethiek, specifiek het risico van belangenconflicten op het hoogste niveau van de overheid. De Verenigde Staten profiteren weinig van een crypto sector die breed wordt gezien als doordrenkt met corruptie en eigenbelang, en het waarborgen van het vertrouwen van het publiek is cruciaal.

Desalniettemin was het een vergissing om de Clarity Act op te offeren aan het altaar van ethiek, omdat andere wetgevende wegen om dergelijke zorgen aan te pakken open zouden zijn gebleven, zelfs als het wetsvoorstel was aangenomen.

Aan de basis van dit alles ligt een kwestie van rechtvaardigheid. Bijna elk ander onderdeel van de Amerikaanse financiële sector opereert binnen een gedefinieerde regelgevende perimeter, waarbij bedrijven weten welke regels hen binden en welke toezichthouder toeziet op de naleving. Crypto kent geen dergelijke perimeter die wettelijk vastligt. Elders hanteren veel ontwikkelde economieën—van de Europese Unie en de Verenigd Koninkrijk tot Japan en Singapore —hebben er een gevestigd. Internationaal precedent zou het Amerikaanse beleid niet moeten bepalen, maar het is leerzaam dat zoveel anderen dit al hebben opgelost.

Het volgende Congres moet voltooien wat zijn voorgangers niet deden. Bijna tien jaar lang is cryptoregulering moeizaam de heuvel opgewerkt, om vervolgens weer naar beneden te tuimelen. Sisyphus had tenminste zijn lot verdiend. Hij had de goden verraden en tweemaal de dood bedrogen. Welke tekortkomingen crypto ook heeft, het verdient geen straf zoals die van hem.